سلام. تا حالا تو وبلاگم غزلی از خودم نزده بودم . ولی اين به اين معنی نيست كه اين اولين غزل من باشه .اين امرفقط به علت علاقه ي بيشتر من به شعر آزاده . در هر حال اميدوارم كه كاستي هاش رو بر من ببخشيد و البته نقدش كنيد . 

و اما غزل :  

       امشب دلم به ياد تو دمساز مي شود

       گويا كه باز سوي تو پرواز مي شود

       مي آمدي و خنده به لب مي زدي و باز

       چشمك كنار پنجره آغاز مي شود

       زل مي زني به چشم من و راه مي دهي

       پس بي امان لبم به لبت گاز مي شود

       وقتي تمام زندگيم را گرفته اي

       ترديد نيست فاطمه الناز مي شود

    با تو و در كنار تو بودن عجب خوش است

       با تو صداي تنبك و دف جاز مي شود

       اما دگر براي تو تكراري ام ، تمام

       و مرغ خانه ي بغلي غاز مي شود

       ديگر كنار پنجره هرگز نمي روم

       چشمك كنار پنجره آغاز مي شود

  RSS